Selecteer een pagina

Home » Blog 57 van Jetske: Eigen risico

Blog 57 van Jetske: Eigen risico

“Als het mijn eigen risico kost, is het gratis”

Een tijdje geleden was het een trend op Tiktok het zogeheten “Girl math”. Klein voorbeeld: Als je contant geld hebt en daarmee iets koopt is het gratis. Of als je een vakantie boekt voor eind van het jaar dan is het tegen die tijd een gratis vakanties. En meer gekke berekeningen die men bestempelde als “Girl math”

Maar ik kwam achter iets anders. Ik heb namelijk “Chronisch ziek zijn wiskunde” Elke keer wanneer ik voor iets anders bij mijn huisarts kom geeft zij vaak aan wanneer iets geld kost. Ik merk dan dat ik schrik totdat ze zegt: “Dit kost bedrag X van je eigen risico” Dan is het in mijn hoofd gratis.

Ik ben namelijk ieder jaar mijn eigen risico al kwijt. Dus zodra ik voor iets anders kom voelt het alsof het gratis is. Dit is natuurlijk de grootste onzin, want ik betaal nog steeds 385 euro per jaar aan mijn eigen risico. Ook dit jaar ben ik nu al mijn eigen risico kwijt. Zojuist kreeg ik een rekening en alleen al mijn medicijnen voor dit jaar waren bij elkaar mijn eigen risico.

Alle andere bezoeken bij de dokters waren hier niet eens berekend. Het voelt voor mij nu dus echt alsof ik de rest van het jaar gratis naar de arts ga…

Zijn er meer die dat hebben?

 

Reacties op mijn bericht over zelfprikken.

 Nog even iets anders. Laatst postte ik een bericht over het zelf prikken. Ik heb daar ontzettend veel reacties op gehad. Uiteindelijk ben ik 2 keer (dat was protocol) ter keuring bij de trombosedienst geweest. De conclusie was: “Ik wilde te snel” (story of my life).

Het ging allemaal goed totdat ik prikte. Daarin moest ik wachten, goed stuwen en dan pas geven. Ik ging meteen stuwen en zodra er 1 mini druppel uitkwam ging ik meteen met mijn vinger naar het apparaat. Inmiddels heb ik vandaag weer geprikt en het ging helemaal goed!

Thanks voor alle lieve reacties!

Liefs,

Jetske

Jetske Kalwij is een fontanpatiënt en deelt op haar instagram account JetskeAK  haar ervaring met haar hartafwijking en het (deels) leven in Uganda. Regelmatig schrijft ze een blog voor de PAH