Als mijn hartafwijking mij een ding heeft geleerd is dat het leven niet oneindig is. Eigenlijk is dat voor iedereen zo. Niemand heeft het eeuwige leven. Toch leven wij vaak alsof wij dat wel hebben. Helaas opent een ziekte of sterfgeval pas de ogen om te leven met de dag. Maar vooral ook: dankbaar zijn. Ik ben iemand die ervan houdt om doelen te stellen. Ook voor 2026 ga ik dat zeker doen! Tegelijkertijd ben ik dankbaar voor wat er is.
Dankbaarheid is iets moois en iets krachtigs. Door dankbaar te zijn voor de kleinste dingen blijf je bewust met wat er al is. Bijv. de zon die schijnt of juist een regenbui. Dankbaar voor de mensen om je heen of wat je hebt bereikt. Je kan zelfs dankbaar zijn voor je lichaam.
Dat laatste is misschien iets wat veel hartpatiënten lastig vinden, want hoe ben je dankbaar voor iets wat soms niet doet wat jij wilt. Maar toch daag ik je uit juist te kijken naar de positieve kanten. Wat kan jouw lichaam WEL?
Momenteel ben ik voor veel dingen dankbaar: Mijn dochter die gezond en veilig op groeid, mijn relatie, mijn nieuwe huis en baan als content creator en editor. Ook ben ik dankbaar voor hoe sterk mijn lichaam is. Hoe het langzaam terugveert en vooral weer soepel is.
Ik kijk vol dankbaarheid terug op 2025 en vol enthousiasme naar 2026.
Ik wil jullie hele fijne feestdagen wensen en een mooi, liefdevol en gezond nieuw jaar.
Liefs, Jetske
Jetske Kalwij is een fontanpatiënt en moeder van een dochter. Regelmatig schrijft ze een blog voor de PAH
