Home »
Hans probeert van iedere dag een feest te maken. Dat kinderen met een aangeboren hartafwijking zestig jaar geleden heel anders werden behandeld, wordt duidelijk uit het verhaal van Hans. Geboren in 1959 met Tetralogie van Fallot en kreeg zijn eerste en enige open hartoperatie in 1967.
Voor Dani staat gezondheid altijd op nummer één. Het was op z’n zachtst gezegd ‘behoorlijk balen’ toen Dani noodgedwongen zijn sportopleiding moest stoppen. Hij is negentien en hoorde ongeveer een jaar geleden dat hij een bicuspide aortaklep heeft. Dani kijkt nu anders naar zijn leven.
Vanaf haar derde was Esther hartpatiënt. Ze werd geopereerd, staat onder behandeling en gebruikt bloedverdunners vanwege een verhoogd risico op een kleptrombose. Eigenlijk voelde ze zich nooit hartpatiënt, want ze heeft een fijn leven waarin ze aan de meeste dingen gewoon kan meedoen. Alles veranderde toen ze zwanger werd.
Inmiddels is mijn dochter drie maanden oud en kort gezegd het gaat goed! Nu is het zo dat ik niet alleen een dochter heb mogen krijgen, maar we vonden in deze drie maanden ook een nieuw huis en ik kreeg een nieuwe baan.
Volop zon, een zacht briesje, en uitzichten waar je u tegen zegt. Misschien is dat wel de balans die ik zoek.
Het verhaal van Josien kun je gerust bizar noemen. Haar leven kwam behoorlijk op zijn kop te staan door een ingrijpende gebeurtenis. Ze is moeder van drie gezonde zoontjes en heeft een fijn leven met haar gezin. Alles ging goed, tot het moment dat haar vader overleed aan een hartstilstand.
Ze is 38, kan geen kinderen krijgen en is afgekeurd voor werk. Het leven liep anders dan Marla ooit had gehoopt, en toch is ze dolgelukkig.
Ellen probeert kracht te halen uit een traumatische ervaring. Al van kind af aan heeft Ellen en moederwens. Maar zwanger worden en een kindje krijgen, is geen vanzelfsprekendheid. En al helemaal niet als je een aangeboren hartafwijking hebt.
Henriëtte geniet van het leven, hoe moeilijk ze het af en toe ook heeft. Voor Henriëtte ging het twintig jaar geleden bijna mis. Ze viel om tijdens haar werk, moest met spoed naar het ziekenhuis, had een bijna-doodervaring en kreeg een pacemaker. Haar aangeboren hartafwijking heeft altijd een duidelijk stempel gedrukt op haar dagelijkse leven. Maar ze is niet het type dat stilzit: Henriëtte haalt alles uit haar dag en probeert haar energie zo efficiënt mogelijk te doseren.
Naar aanleiding van de blogs, kreeg ik nog wat vragen rondom mijn zwangerschap en dan met name gericht op de cardioloog.
Ik vind het altijd een hele eer als ik vragen krijg en tegelijkertijd ontzettend moeilijk.
Het is namelijk zo persoons gebonden. De ene hartpatiënt is de ander niet. En de ene hartafwijking is de ander niet.