Al een tijdje heb ik niet iets geschreven. De intentie was er, de inspiratie niet.
Even een kleine update:
Ik ben sinds 2 maanden weer uit loondienst.
Home »
(Jong)volwassenen
Mijn weg naar 16 kilometer
De weg naar de Dam tot Dam loop
Ik schrijf deze blog terwijl ik pas twee keer heb hardgelopen deze maand. Want dat is de realiteit. Toch heb ik dit jaar weer een hardloopdoel: 16 km rennen tijdens de Dam tot Damloop.
Meer bewegen in 2026
Kleine stappen maken grote impact
Als hartpatiënt kan sporten spannend zijn.
Toch is ook voor ons bewegen ontzettend belangrijk! Vandaar dat ik mijn tips met jullie deel.
Het leven is nu
Het leven is nu.
Een quote die ik vaak voor mijzelf herhaal. Ik zie het nog steeds veel in mijn omgeving gebeuren de als… dan… of later… Maar het leven is nu!
Fit worden na zwangerschap
Vergelijk jezelf met…jezelf
Het is een quote die ik vaak gebruik en ook vertel wanneer iemand zich wil vergelijken met mij. Maar op dit moment weet ik niet zo goed met welke zelf ik mijzelf wil vergelijken. Is het de Jetske van de basisschool die al bij 100 meter rennen paars aanliep. De Jetske uit 2018 die een halve marathon rende of de zwangere Jetske die nog sportte maar alles op een lager pitje deed.
Levensverhalen van (jong)volwassenen
“Ik wil mijn kinderen zo min mogelijk opzadelen met wat ik heb, maar wel eerlijk tegen ze zijn.”
Yara ervaart meer begrip door open te zijn. Hoe neemt een moeder haar kinderen mee in de gevolgen van haar hartafwijking? Yara heeft Tetralogie van Fallot en 40% longschade door de operaties. Voor haar twintigste kreeg ze haar vijfde biologische hartklep op de longslagaderklep. Dit is vrij uitzonderlijk in Nederland. Ze probeert haar twee dochters van acht en elf zoveel mogelijk uit te leggen, maar wil ze ook niet te veel belasten.
Levensverhalen van (jong)volwassenen
“Er is veel te weinig aandacht voor de mentale kant van ons verhaal.”
Ramon vindt dat mentale hulp een standaardoptie zou moeten zijn. Hij is dertig jaar en geboren met Tetralogie van Fallot. Ramon had een valse start in zijn leven, zoals veel kinderen met een aangeboren hartafwijking. Als kind stond hij nooit echt stil bij zijn hartconditie. Maar hoe ouder hij werd, hoe meer zijn mentale molen ging draaien.
Levensverhalen van (jong)volwassenen
“Ik blijf niet hangen in het negatieve.”
Melissa is dankbaar voor wat ze wél heeft. Elke keer dat Melissa een ziekenhuis binnenliep, kreeg ze het benauwd. En nu werkt ze er zelf. “Van al die apparaten, infusen en piepjes werd ik altijd heel zenuwachtig. Waarom ga ik hier eigenlijk werken?’, dacht ik in het begin.
Levensverhalen van (jong)volwassenen
“Het leven als hartpatiënt voelt voor mij als een achtbaan”
Marcel haalt graag energie uit dingen die binnen zijn bereik liggen. Marcel is 42 jaar en werd geboren met een transpositie van de grote vaten. Kort na zijn geboorte volgde de eerste openhartoperatie. Toen hij zeven jaar oud was, moest hij opnieuw onder het mes vanwege vergroeiingen van littekenweefsel.
Levensverhalen van (jong)volwassenen
“Zorg goed voor jezelf en doe iets waar jij blij van wordt.”
Lucinda durft nu meer voor zichzelf te kiezen. Na verschillende operaties in haar kindertijd, was Lucinda in staat om een goed leven op te bouwen. Ze had een leuke baan en kreeg een gezonde dochter. Alles ging meer dan dertig jaar goed, tot de Coronaperiode.