Home »
Melissa is dankbaar voor wat ze wél heeft. Elke keer dat Melissa een ziekenhuis binnenliep, kreeg ze het benauwd. En nu werkt ze er zelf. “Van al die apparaten, infusen en piepjes werd ik altijd heel zenuwachtig. Waarom ga ik hier eigenlijk werken?’, dacht ik in het begin.
Vanaf haar derde was Esther hartpatiënt. Ze werd geopereerd, staat onder behandeling en gebruikt bloedverdunners vanwege een verhoogd risico op een kleptrombose. Eigenlijk voelde ze zich nooit hartpatiënt, want ze heeft een fijn leven waarin ze aan de meeste dingen gewoon kan meedoen. Alles veranderde toen ze zwanger werd.
Ze is 38, kan geen kinderen krijgen en is afgekeurd voor werk. Het leven liep anders dan Marla ooit had gehoopt, en toch is ze dolgelukkig.
Ellen probeert kracht te halen uit een traumatische ervaring. Al van kind af aan heeft Ellen en moederwens. Maar zwanger worden en een kindje krijgen, is geen vanzelfsprekendheid. En al helemaal niet als je een aangeboren hartafwijking hebt.
Naar aanleiding van de blogs, kreeg ik nog wat vragen rondom mijn zwangerschap en dan met name gericht op de cardioloog.
Ik vind het altijd een hele eer als ik vragen krijg en tegelijkertijd ontzettend moeilijk.
Het is namelijk zo persoons gebonden. De ene hartpatiënt is de ander niet. En de ene hartafwijking is de ander niet.
Mijn tante kwam op kraamvisite. Ze keek naar de muur vol medailles.
“Woow jij hebt veel wedstrijden gedaan, dat is de reden voor je vlotte herstel”
Deze blog schrijf ik inmiddels 2 weken na mijn bevalling. De uitgebreide versie van mijn beval verhaal wil ik graag delen in de Sinus. Vandaar dat dit een korte versie wordt, met ook de nadruk op het herstel.
Want spoiler alert: Hoewel de bevalling niet liep zoals ik hoopte, merkte ik dat mijn sport lichaam ervoor heeft gezorgd hoe goed mijn herstel gaat.
De dag waarvan je wist dat zal komen is eindelijk hier (of hoe ging het ook alweer in het lied).
Alweer 36 weken zwanger! Zo trots dat te mogen zeggen. Afgelopen donderdag ging ik dit keer samen met mijn moeder naar het ziekenhuis. Ik verwachtte niet veel bijzonders, maar dat nam toch een andere wending.
Kristin vindt dat werkgevers zich beter moeten verdiepen. Op school leerde ze onder haar niveau en haar werkgevers zijn bang dat ze haar werk niet goed kan doen. Allemaal door onbegrip over haar medische achtergrond.