Ik was dan ook een beetje bang voor de inspanningstest. Maar goed we gingen vol goede moed met dochter en al naar het AMC. Echter was een 8 maanden oude baby meenemen naar een inspanningstest niet de beste keuze. Ik had verwacht dat ze gewoon chill vooruit zal staren, maar in plaats daarvan zette ze het op een krijsen…
Ik kan je vertellen, rennen vol plakkers in een tempo wat al niet helemaal lekker ligt met een krijsende baby naast je is niet echt je van het. Ik kapte dan ook vrij snel de inspanningstest af. Voor mijn gevoel (en ego) te snel, maar achteraf bleek het resultaat prima.
Mijn zuurstofgehalte daalt wel wat harder sinds mijn bevalling, maar geen reden tot paniek. Daarnaast heb ik zelf nog steeds het gevoel dat ik echt mijn conditie weer moet opbouwen. Halverwege deze maand is mijn voorstelling en dan valt de woensdag toneel weg.
Ik hoop dan (bijna) iedere avond even te sporten en dus ook weer 2 keer in de week hard te lopen. Om zo weer fitter en sterker te worden.
Liefs,
Jetske
Jetske Kalwij is een fontanpatiënt en moeder van een dochter. Regelmatig schrijft ze een blog voor de PAH
