‘Op de operatietafel kreeg ik twee keer een hartstilstand. En nog een toen ik op de IC lag. Sindsdien voelde ik me ineens patiënt en kreeg last van mentale problemen. Vooral de angst om dood te gaan en mijn kind achter te laten is heel heftig. Ik heb ervaren hoe belangrijk het is om de juiste hulp te krijgen bij psychische problemen.’
Schrikken
Toen ze acht maanden oud was, werd Kimberley voor het eerst geopereerd. De artsen hebben haar eigen hartklep kunnen behouden en wisten het gaatje tussen de hartkamers dicht te maken. Op haar vijfentwintigste was het een heel ander verhaal. ’Ik moest helemaal open en de operatie duurde zo’n twaalf uur. Het ging helemaal mis want ik kreeg tot drie keer toe een hartstilstand. Uiteindelijk werd ik wakker met een S-ICD. Het voordeel was, dat er geen draden rondom mijn hart geplaatst hoefden te worden. Het nadeel was, dat ik elke keer schrok als hij afging. Dat is zes keer gebeurd, waarvan er één terecht. Daar heb ik PTSS aan overgehouden.’
Gezond kind
Kimberley heeft een gezond zoontje van bijna zeven. ‘Ik had eigenlijk nooit een kinderwens. In het ziekenhuis zeiden ze altijd dat ik het moest aangeven als ik kinderen wilde zodat zij het goed konden begeleiden. Maar ineens was ik zwanger. De cardioloog schrok daarvan en wilde het in eerste instantie weghalen, omdat de kans dat ik het zou overleven fifty-fifty was. De zwangerschap ging goed, maar bij de bevalling kreeg ik intensieve medische begeleiding. Mijn zoontje werd eerder gehaald zodat hij niet te groot zou zijn, ik kreeg een ruggenprik en na de bevalling namen ze hem meteen mee naar de afdeling neonatologie om te kijken of hij last had van mijn medicatie.’
PTSS
Ruim twee jaar geleden kreeg Kimberley opnieuw een hartstilstand. Ze herstelde hiervan maar kreeg een flinke psychische klap. ‘Ik had heel veel last van het mentale gedeelte, kreeg PTSS, had last van paniekaanvallen en was vooral erg bang om mijn kind achter te laten. De psycholoog in het Ersamus MC heeft me heel goed geholpen: ik slikte antidepressiva en ben er nu helemaal van af. Verder ga ik regelmatig naar Spanje waar het allemaal wat minder hectisch is dan hier. De rust die ik daar vind, is heel belangrijk voor mijn gezondheid.’
Zak chips
Inmiddels heeft Kimberley een ICD met pacemakerfunctie om haar hart 24/7 te laten pacen. Over het functioneren van de draad die over haar hart loopt, is de cardioloog nog niet helemaal tevreden. ‘Ik ben heel blij met mijn cardioloog, dokter Yap. Hij is erg direct maar dat kan ik wel hebben. Hij zei wel eens tegen me: ‘Ja, een paniekaanval doe je zelf. Dat is hetzelfde als de keuze of je wel of geen zak chips eet. Dat zit gewoon in je eigen hoofd en daar moet je het maar mee doen.’ Ik kan dat wel hebben en lach erom, maar ik weet ook dat anderen die directheid niet trekken. Hij zorgt heel goed voor mij. Er is altijd een team van twaalf artsen die alles uitvoerig bespreken.’
Zoek de juiste hulp
Door haar hartconditie en mentale problemen, kan Kimberley niet volledig meedraaien op de arbeidsmarkt. Ze is afgekeurd voor werk in de ouderenzorg en is elke dag veel met haar kind bezig. ’Ik mis het gevoel ergens goed in te zijn en mee te draaien in het leven. Gelukkig heb ik nu veel tijd voor mijn zoontje. Met school en al die hobby’s van hem zoals zwemmen en voetbal heb ik er bijna een dagtaak aan. Het gaat nu goed, maar ik heb in een diep dal gezeten. Ik zou iedereen willen meegeven, dat ze het moeten aangeven als ze het zwaar hebben. Een hartafwijking kan veel mentale issues met zich meebrengen. Geef het aan als je daar last van hebt en zoek de juiste hulp.’
