Voorbereid door sport
En eerlijk ik weet dat ook wel zeker. Hoewel mijn laatste run in September 2024 was (voelt echt als een eeuw geleden). Ben ik jarenlang bezig geweest met conditie opbouwen. Constant mijn grenzen verleggen en nieuwe uitdagingen aangaan. Ook tijdens mijn zwangerschap bleef ik krachttraining doen en deed ik op ander niveau cardio.
Zo wandelde ik veel maar op het eind ook fietsen. Alles stukje bij beetje. En daar waar ik op het eind echt steeds minder kon, keek ik constant naar wat wel ging. We kunnen nog 3 min naar de sportschool lopen en daar strekken, top dan gaan we dat doen. Of stukjes fietsen. Tegen mijn eigen ego in nam ik regelmatig de auto voor korte afstanden, maar ik probeerde nog steeds zoveel mogelijk te bewegen.
Stap voor stap
Ook na mijn bevalling moest ik weer opnieuw beginnen. Weer steeds een stukje verder lopen. Kijken naar wat ging. Wat begon met uit bed getild worden op een postoel werd op de tweede dag al strompelend naar de douche (ondersteunend door 2 verpleegkundigen) om daar gewassen te worden. Uiteindelijk lukte het mij zelfs om naar boven te komen thuis en zelfstandig zittend te douchen. Dat werd na een paar dagen staand douchen.
Het bed in de kamer wat net als een ziekenhuisbed omhoog en omlaag kon, werd na bijna twee weken weer ingeruild voor mijn eigen bed. En zo zocht ik steeds de grenzen op.
Bij het eerste stuk wandelen voelde het alsof ik een halve marathon aan het rennen was. Maar al snel werd mijn conditie beter.
Laatst betrapte ik mij erop dat ik sinds tijden weer eens een trap op kan lopen zonder eerst bovenaan te moeten uitpuffen.
Bewust omgaan met grenzen
En nee ik ben er echt nog niet. Hoewel mijn herstel echt vlot gaat en ik aan alle kanten meer en meer mijn lichaam terugkrijg, heb ik ook hier en daar nog pijntjes. Daarnaast is misschien wel het grootste gevaar dat ik meteen weer alles wil doen. En de eerste zes weken mag ik niet zwaarder tillen dan mijn eigen kind. Dus constant heb ik nu een mantra in mijn hoofd. Het moet lichter zijn dan je baby. Til niet te veel. Kijk uit met tillen van spullen!
Want eerlijk, ook al vindt mijn ego dat die weer alles kan tillen. Ik heb geen zin om dingen te forceren en dan nog verder van huis te zijn. De dagen worden afgeteld en ik hoop dat ik na 6 weken groen licht krijg om langzaamaan weer alles te mogen doen!
Voor nu even pas op de plaats!
Liefs,
Jetske
Bericht van Jetske “Ik wil aangeven dat ik me heel goed besef dat dit onderwerp gevoelig kan zijn. Misschien lees je dit met een onvervulde kinderwens of zit je midden in een traject dat niet vanzelf gaat. Daarom wil ik je allereerst een hart onder de riem steken. Ik weet dat mijn verhaal pijnlijk kan zijn als je had gehoopt dat dit ook jouw pad zou zijn. Tegelijkertijd ben ik enorm dankbaar voor hoe het nu met mij gaat en sta ik daar elke dag bewust bij stil. Ik wens je heel veel sterkte. En als je nog midden in een traject zit, hoop ik dat jouw wens uit mag komen”
Jetske heeft een Fontan circulatie en deelt in haar blog haar ervaringen over zwanger zijn met een aangeboren hartafwijking. Ze schrijft over haar (medische) controles, hoe het met haar gaat en wat er allemaal speelt tijdens deze bijzondere en spannende periode.
