Afspraken in het ziekenhuis
Afgelopen vrijdag waren mijn vriend en ik weer naar het ziekenhuis.
Het was een volle ochtend waarin we 4 verschillende afspraken hadden, maar eerlijk is eerlijk voor 11 uur stonden we weer buiten.We begonnen op de afdeling cardiologie. Een ECG werd gemaakt en daarna zag ik mijn cardioloog. We bespraken mijn saturatie die nu stabiel lager is dan voorheen. Iets wat volgens hem prima is en normaal voor dit termijn.
Daarna gingen we door naar de afdeling gynaecologie. We kregen weer een echo. In eerste instantie wilde de echoscopist alleen maar het vruchtwater en zuurstofgehalte meten. Maar omdat ze de vorige keer nogal groot werd geschat wilde ik ook graag dat hij de groei nogmaals ging meten. Dat deed hij. En zoals de gynaecoloog de vorige keer ook al zei het is slechts een moment opnamen. En als je een ding verkeerd meet kom je meteen anders uit. Ze werd dan ook weer “lichter” geschat dan de vorige keer waardoor ze weer prima op haar lijn zat. Maar echt zeker weten doen we pas als ze er is.
Inleiding wordt besproken
Hierna was het tijd voor de laatste afspraak, de gynaecoloog. Eerlijk ik hoopte dat ze zal beginnen over de inleiding. En nog voor ik hierover kon beginnen, begon zij erover. Het was een pak van mijn hart dat ze zei: “We gaan een datum prikken voor de inleiding”.
Nu mag ik echt niet klagen hoe mijn zwangerschap is gegaan. Ik kijk er dan ook vol trots ernaar terug. Maar de afgelopen dagen waren toch zwaarder, zeker met de hittegolf. En daarnaast ben ik er gewoon klaar voor. Bij het prikken van de datum werd ik wel meteen zenuwachtig. Je weet dat het ooit op een dag komt, maar wanneer het dan zo officieel is, is het meteen spannend.
Ik was blij dat mijn vriend mee was, we kregen uitleg over het plaatsen van de ballon. Er wordt eerst een ballonnetje geplaatst om zo ontsluiting te creëren. Afhankelijk van hoe het gaat mag ik ermee naar huis. De volgende dag moet ik terugkomen om te kijken of het ballonnetje eruit is. Als dat het geval is dan begint het hele circus van ruggenprik wee-opwekkers etc. Een heel onwerkelijk idee dat het nu zo dichtbij is.
Er werd nog gevoeld of ik ontsluiting heb maar dit heb ik nog niet.
Nu is het wachten op de dag dat ik de ballon krijg en het hele circus van start gaat. Ik ben er nog redelijk kalm onder, al beken ik eerlijk dat ik waarschijnlijk de nacht ervoor niet heel goed zal slapen.
Aftellen
Ik laat het allemaal over mij heen komen, vertrouw de kundigheid van het ziekenhuis en voel dat het goed komt. Daarnaast ben ik ook excited om mijn dochter te mogen ontmoeten. Ik ben al helemaal aan het fantaseren wat voor uitstapjes we kunnen doen.
De komende tijd probeer ik zoveel mogelijk slaap te pakken en te genieten van de momenten samen met mijn vriend. Al kan ik ook niet wachten om straks weer mijn “oude” lichaam terug te hebben en weer wat soepeler door het leven te gaan dan nu. Ik ben mij ervan bewust dat dit ook na de bevalling nog even kan duren, maar dat is okay.
Mijn motto is en blijft altijd: “alles komt goed”
Liefs,
Jetske
Bericht van Jetske “Ik wil aangeven dat ik me heel goed besef dat dit onderwerp gevoelig kan zijn. Misschien lees je dit met een onvervulde kinderwens of zit je midden in een traject dat niet vanzelf gaat. Daarom wil ik je allereerst een hart onder de riem steken. Ik weet dat mijn verhaal pijnlijk kan zijn als je had gehoopt dat dit ook jouw pad zou zijn. Tegelijkertijd ben ik enorm dankbaar voor hoe het nu met mij gaat en sta ik daar elke dag bewust bij stil. Ik wens je heel veel sterkte. En als je nog midden in een traject zit, hoop ik dat jouw wens uit mag komen”
Jetske heeft een Fontan circulatie en deelt in haar blog haar ervaringen over zwanger zijn met een aangeboren hartafwijking. Ze schrijft over haar (medische) controles, hoe het met haar gaat en wat er allemaal speelt tijdens deze bijzondere en spannende periode.
